«ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ»: Οι αλήθειες που πρέπει να ειπωθούν και η προοπτική του

share on:

Του Δημήτρη Ι. Κατσούλη (*)

Οι Δομές του Προγράμματος «ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ» μετεξελίσσονται σε πάγιες οργανικές Δομές των Δήμων, εξέλιξη θετική έστω και εάν άργησε σχεδόν μία δεκαετία. Θυμίζω ότι η αρχική προοπτική του Προγράμματος ήταν η πενταετής εφαρμογή του και κατόπιν η ένταξή του ως οργανική μονάδα στις Κοινωνικές Υπηρεσίες των Δήμων. Τόσο οι εκάστοτε Κυβερνήσεις όσο και οι αιρετοί της Αυτοδιοίκησης «βολεύτηκαν» στις συνεχείς παρατάσεις του Προγράμματος αποφεύγοντας την οργανική ένταξη του στους Δήμους.

Σήμερα, επειδή ουσιαστικά τελείωσε η προσμονή της συνέχισης της πεπατημένης, η Κυβέρνηση προχωρά στην προκήρυξη και κάλυψη των θέσεων του προσωπικού με μόνιμους εργαζόμενους και συνακόλουθα στην ένταξη των Δομών στους Οργανισμούς Εσωτερικής Υπηρεσίας των Δήμων. (Βλ. άρθρο 91 του ν.4583/2018, ΦΕΚ Α 212/18.12.2018 file:///C:/Users/user/Downloads/document%20(69).pdf  )

Φαίνεται μάλιστα ότι το φιάσκο της Προκήρυξης για την κάλυψη των συμβασιούχων με μοριοδότηση ωθεί σε προσεκτικότερη και ισχυρότερη ρύθμιση της μοριοδότησης για τους εργαζόμενους που υπηρετούν σήμερα, αλλά τίποτε σε αποκλείει τα «ατυχήματα».

Οι εργαζόμενες στο ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ– γιατί όντως εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων πρόκειται για γυναίκες εργαζόμενες- είναι μία ιδιαίτερη κατηγορία εργαζομένων γυναικών που έχουν γίνει στηλοβάτες του ριζοσπαστικού και καινοτόμου – για την εποχή του- κοινωνικού έργου της Αυτοδιοίκησης και μάλιστα κάτω από τις χειρότερες εργασιακές συνθήκες. Μόνο το εξής αξίζει να σημειωθεί: Οι εργαζόμενες αυτές, στηρίζοντας τις οικογένειές τους οικονομικά -και μάλιστα αρκετές μονογονεϊκές οικογένειες- παρέμεναν για πολλούς μήνες απλήρωτες μέχρις ότου έρθουν οι δόσεις των χρηματοδοτήσεων από τους Ευρωπαϊκούς Πόρους και εν συνεχεία μέχρις ότου κατορθώσουν οι φορείς της Αυτοδιοίκησης να διεκπεραιώσουν τις διαδικασίες εκταμίευσης και πληρωμής των αμοιβών- , έβαλαν πάνω από τα εργασιακά τους δικαιώματα την παροχή των υπηρεσιών στους εκατοντάδες χιλιάδες «ωφελούμενους» των Προγραμμάτων σε όλη την Ελλάδα, τις μοναχικές γιαγιάδες και τους παππούδες των «χωριών του Αυγούστου» της ελληνικής υπαίθρου, των ηλικιωμένων και των ατόμων με ειδικές ανάγκες, πρόσκαιρες ή μόνιμες, των πόλεων και των χωριών της Ελλάδας.

Το σημαντικότερο είναι ότι αυτό το ανεκτίμητο έργο το έφεραν σε πέρας με επαγγελματισμό και ηθικό ανάστημα, σεβόμενες τις αξίες και την αξιοπρέπεια των ωφελούμενων και των οικογενειών τους. Είναι αυτός ο επαγγελματισμός που τελικά απώθησε – εκτός εξαιρέσεων- τα κλασικά πελατειακά φαινόμενα του τοπικού πολιτικού συστήματος από την υλοποίηση του Προγράμματος ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ, και ίσως γιαυτό τον λόγο δεν έτυχε της πρέπουσας στοργής από  κάποιους αιρετούς της Αυτοδιοίκησης. Απέσπασε όμως κατά γενική ομολογία τον σεβασμό όλων. Έτσι το προσωπικό αφέθηκε ελεύθερο στην αποστολή του και την έφερε σε πέρας με αυταπάρνηση πολλές φορές. Πόσοι άραγε άλλοι εργαζόμενοι θα υπέμεναν τόσους μήνες απλήρωτοι χωρίς να μειώσουν στο ελάχιστο την απόδοσή τους και την παροχή των υπηρεσιών τους;

Λαμβανομένων υπόψη όλων των παραπάνω η ένταξη του ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ στις οργανικές δομές των Δήμων είναι ένα σημαντικό βήμα για την δικαίωση των εργαζομένων του. Αλλά δεν αρκεί αυτό. Οι ίδιες οι εργαζόμενες και οι αιρετοί της Αυτοδιοίκησης πρέπει να διαμορφώσουν ένα νέο πλαίσιο λειτουργίας στο οποίο θα ενσωματωθεί το κεκτημένο του επαγγελματισμού, της αδιάλειπτη και υψηλού επιπέδου προσφοράς προς τους επωφελούμενους και η αποτροπή κάθε μορφής πολιτικοποίησης των δομών.

Εν κατακλείδι, το Πρόγραμμα ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ είναι μία από τις θεμελιώδεις προοδευτικές κοινωνικές μεταρρυθμίσεις που άντεξαν στα χρόνια της κρίσης και του αντι-μεταρρυθμισμού. Τώρα είναι στο χέρι της Αυτοδιοίκησης και των εργαζομένων να το στεριώσει, να το διευρύνει και να το κατοχυρώσει ως πυλώνα του τοπικού κοινωνικού κράτους. Οι εργαζόμενες έχουν δώσει αισιόδοξα δείγματα γραφής. Είναι η σειρά της Αυτοδιοίκησης να κάνει ίδιο.

(*) Δικηγόρος, πρώην Δήμαρχος Αυλώνα

Αφήστε μια απάντηση