Δημαρχοκεντρικό μοντέλο και βλαχοδημαρχισμός

share on:

Ας αναλογιστούμε τι έχει στο μυαλό του ο μέσος πολίτης για το τι είναι η αυτοδιοίκηση σήμερα.

Και νομίζω, χωρίς υπερβολή, θεωρεί ότι είναι μια διοικητική βαθμίδα κομματοκρατίας και μηχανισμών με πολλές και κρίσιμες αρμοδιότητες∙ ότι λειτουργεί συμπληρωματικά ως προς το πολιτικό σύστημα και την κεντρική εξουσία∙ ότι το πολιτικό σύστημα και η κεντρική εξουσία είναι αυτή που καθορίζει τις προτεραιότητες και τη ροή των κονδυλίων για τους δήμους και τις δημοτικές αρχές, κι αυτές απλά ακολουθούν ευχαριστώντας.

Τι θα έπρεπε να είναι με βάση τον ορισμό και τις αρχές της;

Χώρος άμεσης δημοκρατίας και αποκέντρωσης, χώρος κοινωνικοποίησης, διαφάνειας και συμμετοχής.

Χώρος που να ενθαρρύνει το διάλογο, να οργανώνει διαβουλεύσεις, να διορθώνει πολιτικές, να αξιοποιεί την κριτική.

Χώρος μιας ζωντανής κοινότητας ενεργών πολιτών, που να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες και να έχει λόγο στα πράγματα.

Αντί γι’ αυτό, οι δήμαρχοι προτιμούν να ελέγχουν τα πάντα και να τα θέτουν όλα «υπό την αιγίδα τους», γιατί οι συνεργάτες τους και οι σύμβουλοι τους «γνωρίζουν τα προβλήματα καλύτερα».

Αντί να λειτουργεί ως «σχολείο δημοκρατίας» η αυτοδιοίκηση, τόσο για τους πολίτες όσο και για τα τοπικά πολιτικά στελέχη, καλλιεργείται και λειτουργεί το δημαρχοκεντρικό μοντέλο, που εύκολα μπορεί να εκφυλιστεί σε ένα νέου τύπου βλαχοδημαρχισμό.

Έλεος!

Όχι λιγότερη, αλλά περισσότερη και καλύτερη αυτοδιοίκηση!

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΤΑΜΕΛΛΟΣ

Αφήστε μια απάντηση