Είναι το επάγγελμα των Αστυνομικών επικίνδυνο;…

share on:

Γράφει ο Δρ Βασίλης Μαστρογιάννης  (*)

Η περίοδος της επιδημιολογικής κρίσης ανέδειξε τα προβλήματα και τις αδυναμίες του Κράτους, αλλά και επιβεβαίωσε σε κάποιους τομείς, ότι παρά τις παθογένειες, το ανθρώπινο δυναμικό σε κρίσιμους τομείς της Δημόσιας Διοίκησης και Πρόνοιας μπορεί να ανταποκριθεί σε δύσκολες και πρωτοφανείς καταστάσεις, διασφαλίζοντας στους πολίτες σημαντικά αγαθά.

Αυτά τα αγαθά σε αυτή τη δύσκολη περίοδο ήταν κυρίως η υγεία και η ασφάλεια.

Στον τομέα της Υγείας το υγειονομικό προσωπικό με αυταπάρνηση συνέβαλε τα μέγιστα ( κατά την αντιμετώπιση της επιδημιολογικής κρίσης) στο να θεωρείται σήμερα η Χώρα μας από τις πιο ασφαλείς στον Κόσμο.

Στον τομέα της ασφάλειας η Ελληνική Αστυνομία στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και απέδειξε ότι μπορεί να αντεπεξέλθει σε συνθήκες πίεσης και να διασφαλίσει την προστασία των πολιτών.

Η επιτυχημένη αντιμετώπιση της μεταναστευτικής- προσφυγικής κρίσης που προκάλεσε η γειτονική Χώρα και η διαφύλαξη των συνόρων της Χώρας μας, αλλά και η τεράστια πολυεπίπεδη συμβολή των Αστυνομικών στην τήρηση των πρωτόγνωρων και καινοφανών μέτρων για την αντιμετώπιση της επιδημιολογικής κρίσης, αποτελούν δύο μόνο από τα πλείστα παραδείγματα της αποτελεσματικότητας, της χρησιμότητας και της διαθεσιμότητας του φορέα στο σύνολό του, καθ΄ όλη τη διάρκεια της ημέρας σε ετήσια βάση.

Αποδεικνύουν δε τις ιδιαίτερα επικίνδυνες αλλά και ανθυγιεινές συνθήκες που οι Αστυνομικοί επιτελούν το καθήκον τους.

Σε αυτό το πλαίσιο ίσως είναι η ώρα να αναδειχθεί ένα θέμα που αφορά τόσο τους Αστυνομικούς ως εργαζόμενους. όσο και το θεσμό της Αστυνομίας στο σύνολό του.

Αυτό δεν είναι άλλο από το πάγιο αίτημα των Αστυνομικών για αναγνώριση ως επικίνδυνου του επαγγέλματός τους, που πράγματι όσοι το ασκούν διατρέχουν αυξημένους κινδύνους σε καθημερινή βάση.

Η επικινδυνότητα του επαγγέλματος του Αστυνομικού αποδεικνύεται πρωτίστως από τη συνεχή έκθεση σε κίνδυνο που δυνητικά μπορεί να επιφέρει από σωματική και ψυχική ανικανότητα μέχρι την απώλεια ζωής.

Αυτό πιστοποιείται και από πρόσφατες αποφάσεις μισθολογικού περιεχομένου του Συμβουλίου Επικρατείας που αφορούν το Αστυνομικό προσωπικό, το οποίο αναφέρεται σαφώς στην επικινδυνότητα της άσκησης του συγκεκριμένου επαγγέλματος.

Σημειώνεται ότι και με την αύξηση της εγκληματικότητας σε ποσοτικά στοιχεία αλλά και σε ποιοτικά χαρακτηριστικά, αυξάνεται περαιτέρω η επικινδυνότητα άσκησης του επαγγέλματος και καταδεικνύει την αναγκαιότητα για την προαναφερόμενη αναγνώριση.

Σύμφωνα με τις προτάσεις επιστημονικών επιτροπών σχετικά με τους βλαπτικούς παράγοντες και τα επτά κριτήρια υπαγωγής στο καθεστώς επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας, είναι σαφές ότι το επάγγελμα των Αστυνομικών πληροί τους δύο τουλάχιστον από αυτούς και συγκεκριμένα:

—Καλύπτει σε απόλυτο βαθμό τους οργανωτικούς παράγοντες, όπου με βάση τον κανονισμό του Σώματος για παροχή υπηρεσίας σε εικοσιτετράωρη βάση και μάλιστα υπό τις πιο επιβαρυντικές συνθήκες της οκτάωρης υπηρεσίας ( σε αντίθεση με άλλες εργασιακές ομάδες που εκτελούν 6ωρη και 5ωρη εργασία), συχνά με δύο νυχτερινά την εβδομάδα και πέραν του πενθημέρου εργασία για όλο το χρόνο.

—Οι δεύτεροι παράγοντες αποτελούν τους ψυχοκοινωνικούς όπου σύμφωνα με όλες τις μετρήσεις ο Αστυνομικός έχει έντονο εργασιακό στρες, τόσο από την εντατικοποίηση της εργασίας και την ψυχοσωματική φόρτιση, όσο και από τις ιδιαίτερα επικίνδυνες συνθήκες που επιτελεί το καθήκον του.

Επισημαίνεται ότι εκτός από τους παραπάνω παράγοντες οι Αστυνομικοί κατά την άσκηση των καθηκόντων τους είναι εκτεθειμένοι και στους φυσικούς (θόρυβο, καυσαέρια κλπ), στους βιολογικούς (ΗΙV, Ηπατίτιδες, κορονοϊοί κλπ), αλλά και στους εργονομικούς παράγοντες.

Κατά την τελευταία δεκαετία 663 Αστυνομικοί έχουν χάσει τη ζωή τους από ανθρωποκτονίες, ατυχήματα, ασθένειες, αυτοκτονίες και από αιφνίδια αίτια και όλα αυτά σε παραγωγικές ηλικίες και πολύ χαμηλότερο μέσο όρο από άλλες εργασιακές ομάδες.

Για όσους δε τραυματίστηκαν, οι διαταραχές του μετατραυματικού στρες, σύμφωνα με τους ειδικούς επιστήμονες, δεν εξαλείφονται αμέσως μετά την σωματική αποκατάσταση, αλλά είναι πιθανόν τα κατάλοιπά του να ταλαιπωρούν τον παθόντα σε όλη του τη ζωή.

Η επιδείνωση των στρεσογόνων συνθηκών κάτω από τις οποίες ασκεί ο Αστυνομικός την εργασία του, εμφαίνεται και από τα καταγεγραμμένα στοιχεία, όπου από το 2010 έως το 2016 πενταπλασιάστηκαν τα περιστατικά Αστυνομικών με σοβαρά προβλήματα υγείας.

Εκτός αυτών είναι καιρός να εναρμονιστεί η Ελληνική νομοθεσία με αυτή αρκετών κρατών της Ευρώπης, αλλά και με τον κανονισμό της Ε.Ε. για την “Προώθηση της βελτίωσης της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων κατά την εργασία” ο οποίος ορίζει ότι “στα Σώματα Ασφάλειας πρέπει να εξασφαλίζεται όσο αυτό είναι δυνατόν, η ασφάλεια και η υγεία των εργαζομένων”.

Τα πλεονεκτήματα από την ένταξη στα επικίνδυνα του Αστυνομικού επαγγέλματος είναι, η διασφάλιση και τήρηση των όρων υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων, η κατοχύρωση εργασιακών δικαιωμάτων και κατά περίπτωση η ισχύς οικονομικών και συνταξιοδοτικών ευνοϊκότερων ρυθμίσεων που απολαμβάνουν οι άλλες ομοειδείς κατηγορίες εργαζομένων.

Έχουν πλέον ωριμάσει οι συνθήκες από κάθε άποψη και πρέπει να υπάρξει νομοθετική πρωτοβουλία που θα εξασφαλίζει κατά το δυνατόν την ασφάλεια και υγεία των Αστυνομικών.

 

(*)  Διδάκτωρ Δημοσίου- Διοικητικού Δικαίου

Αφήστε μια απάντηση