Ήθελε να βρει λύση που να ικανοποιεί και τα τουρκικά συμφέροντα!
Η περίπτωση της εμφάνισης του Γιώργου Βασιλείου με την υποστήριξη του ΑΚΕΛ, ξένη βοήθεια και τις προσπάθειες εξόντωσης του μ. Προέδρου Σπύρου Κυπριανού, είναι ένα μάθημα Ιστορίας για τους νέους και θύμηση για τους παλαιότερους.
Ο Γ. Βασιλείου είπε και γράφτηκε στις 5.9.1989 και δεν ξεγράφεται: «Θέλω να βρω μια λύση που ν’ ανταποκρίνεται στις ανάγκες των Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων, αλλά που δεν ικανοποιεί και τις στρατηγικές ανάγκες της Τουρκίας. Θέλω να παρουσιαστώ στον κόσμο σαν ο καλύτερος φίλος της Τουρκίας…». Το έκανε πράξη με το ψήφισμα 649/90, δεχόμενος ό,τι του ζητούσαν οι Βρετανοί και κατά τον Γκ. Φεϊζέλ: « ΓΓ του ΟΗΕ και Γ. Βασιλείου δέχθηκαν το 99% των τουρκικών απαιτήσεων».
https://simerini.sigmalive.com/article/2020/1/12/ekane-oti-tou-upedeixan-oi-bretanoi/
Άρθρο στη «Σημερινή», 11.8.1991, Κ.Ν. Χατζηκωστή (βιβλίο «7 Προεδρικά Πορτραίτα»).
Ο Γ. Βασιλείου βοηθήθηκε από τους Βρετανούς με βοηθούς τους Αμερικανούς ν’ αναδειχθεί στην εξουσία ως «ουρανοκατέβατος», όπως σωστά επικαλείται ο μ. Σπύρος Κυπριανού.
Την απομάκρυνση του Σπ. Κυπριανού (πέθανε 12.3.2002), όπως έγραψα στο προηγούμενό μου άρθρο, την σκέφτονταν στο Φόρεϊν Όφις από το 1979. 1974 ο τελευταίος και διχοτόμος κυβερνήτης της Κύπρου, Sir Hugh Foot (πέθανε 1990), με τον φιλο-Άγγλο Έλληνα εφοπλιστή Κώστα Καρρά…
Σε συνεδρία Φόρεϊν Όφις, στις 27.1.1981, ομάδα των περιπτώσεων «Φίλων» (σημ. πιστών διζωνικών), με επικεφαλής τον δεύτερο πρόεδρό τους, φλεγματικό λόρδο Nicholas Bethell (ήταν ευρωβουλευτής τότε, πέθανε το 2007 διατελέσματα και υπηρεσίες ) (πέθανε το 2015) και Cyril Townsend (πέθανε το 2013), έθεσαν θέμα εκτόπισης του Σπύρου Κυπριανού. Ήθελαν έναν «ευέλικτο» να τον αντικαταστήσει… (Άρθρο γράφουσας στην «Ελευθερία» Λονδίνου, 23.2.2012, και στη «Σημερινή» από αποδέσμευση βρετανικών εγγράφων).
http://www.eleftheria.co.uk/pdf/912016163659ELEFTHERIA23022012.pdf σελ. 23.
Στη συνάντηση στο Φόρεϊν Όφις παρέδρευσε ο Sir Ian Gilmour (Lord Privy Seal, πέθανε το 2007). Ο βουλευτής Κρίστοφερ Πράις έθεσε θέμα εκτόπισης του Σπύρου Κυπριανού πριν από τις επόμενες δημοκρατικές εκλογές στην Κυπριακή Δημοκρατία, που αναμενόταν να λάβουν χώρα το 1983.
Ο Sir Ian Gilmour είπε ότι, αν οι Ελληνοκύπριοι ενδιαφέρονταν περισσότερο για πολιτική εσωτερική κατανάλωση, δεν μπορούσαν άλλοι να τους πιέσουν προς μια διευθέτηση. Η αντιπροσωπεία («των Φίλων») συμφώνησε πως ενόσω ο Πρόεδρος Κυπριανού παρέμενε στην εξουσία, οι πιθανότητες διευθέτησης ήταν φτωχές … Μια πιο ευέλικτη προσέγγιση θα ήταν δυνατή αν ο Κυπριανού μπορούσε να εκτοπιστεί πριν από τις εκλογές του 1983, αλλά δεν γνώριζαν. πόσον αυτό μπορούσε να ήταν συνταγματικά κατορθωτό . (Ο Sir Ian Gilmour στις 30 Ιανουαρίου 1981 τούς έστειλε τη συνταγματική πρόνοια του άρθρου 44 του Συντάγματος της ΚΔ του 1960 με το τι προβλέπει για απομάκρυνση Προέδρου…).
Ο Λόρδος Μπέθελ ανακεφαλαίωσε ότι, αν οι συνομιλίες διακόπτονταν, οι «Φίλοι της Κύπρου» θα ζητούσαν βρετανική πρωτοβουλία στο Κυπριακό στις γραμμές εκείνης που είχαν αναλάβει για τη Ζιμπάμπουε…
Ο Σπ. Κυπριανού κέρδισε τις εκλογές του 1983, όμως οι προσπάθειες των Βρετανών εντατικοποιήθηκαν στις επόμενες του 1988 «συστρατεύοντας» και Αμερικανούς για την προώθηση του «ουρανοκατέβατου» Γιώργου Βασιλείου.
Αμερικανικό κλιμάκιο Ελληνο-αμερικανών με επικεφαλής τον Eugene Rossides στάλθηκε στην Κύπρο. Κάθισαν στο ξενοδοχείο «Χίλτον» Λευκωσίας και έβλεπαν ομάδες Ελληνοκυπρίων με αποστολή ν’ αποθαρρύνουν την επανεκλογή Σπύρου Κυπριανού, προσπαθώντας να πείσουν ότι ο Κυπριανού ήταν persona non grata για τους Αμερικανούς. Επειδή, όπως ισχυρίστηκαν, όταν εκλήθη στη Νέα Υόρκη να υπογράψει ένα «ενοποιημένο σχέδιο», αυτός αρνήθηκε. Η μαρτυρία αυτή δόθηκε στη γράφουσα από το προσφυγικό Σωματείο «Αδούλωτη Κερύνεια», αντιπροσωπεία του οποίου παρευρέθηκε σε μια από τις συγκεντρώσεις στο «Χίλτον» και άκουσαν τα λεχθέντα από την αμερικανική αντιπροσωπεία. Για την ιστορία, πρέπει να λεχθεί ότι ο Σπύρος Κυπριανού αρνήθηκε τότε να υπογράψει, εφόσον δεν του επετράπη να διαπραγματευτεί τα κενά που προέκυπταν. Έγινε ένα διαχρονικό βρετανικό μαγείρεμα μέσω του ΓΓ του ΟΗΕ, ο οποίος αγόταν και φερόταν (όπως μέχρι σήμερα ο εκάστοτε ΓΓ του ΟΗΕ – βλέπε Γκουτέρες) από τους Βρετανούς, που είναι οι «penholders » στον ΟΗΕ για οτιδήποτε για το Κυπριακό.
Ευχαριστημένοι οι Βρετανοί
Με τον Γιώργο Βασιλείου, οι Βρετανοί έλεγαν « είμαστε εντάξει ». Να υπενθυμίσω ότι στην πρώτη συνάντησή του με τη Βρετανίδα Πρωθυπουργό, Μάργκαρετ Θάτσερ, ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος, Γιώργος Βασιλείου, είχε ζητήσει λίγα λεπτά συνάντηση μαζί της, δίχως την παρουσία τρίτων. Οι αξιωματούχοι βρήκαν πολύ περίεργη την απαίτησή του αλλά του παραχώρησαν λίγα λεπτά. Επίσης να προσθέσω ότι οι του Φόρεϊν Όφις είχαν γράψει στις κατευθυντήριες σημειώσεις τους για τη συνάντηση ότι, αν έθιγε το θέμα, μπορούσε να του πουν, ναι, να υποστηρίξει στην εκλογή του.
Ε, λοιπόν, ο λόγος που ζήτησε να την δει μόνος ήταν για να την… διαβεβαιώσει ότι, «είναι Πρόεδρος δεν είχε κανένα πρόβλημα με τις Βάσεις » («Σημερινή», 21.7. 2016, «Η Προεδρία Γιώργου Βασιλείου»).
«Precious asset» για τους Βρετανούς
Για τον Γιώργο Βασιλείου στις 15.6.1990 ο αποχωρών ΄Υπ. Ο Αρμοστής Humphrey Maud (1988-1990), έγραψε ότι αυτός (ΓΒ) αντιπροσώπευε γι’ αυτούς ένα πολύτιμο κεφάλαιο (precious asset for us), τόσο με την ανεκτικότητά του για την ανενόχλητη χρήση των Βασών τους, όσο και για το ότι ήθελε να βρει λύση εντός της θητείας του…
«Υπερήφανος ο Βασιλείου για τη Διζωνική» («Σημερινή», 19.1.2020)
https://simerini.sigmalive.com/article/2020/1/19/uperephanos-o-basileiou-gia-te-dizonike/
(*) Ερευνήτρια/δημοσιογράφος
ΠΗΓΗ: simerini.sigmalive.com/