Ο κομματικός ρεαλισμός βλάπτει σοβαρά την υγεία των ανεξάρτητων, ελεύθερων αυτοδιοικητικών συνειδήσεων

Tου ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΣΤΑΜΕΛΛΟΥ (*)

Ζούμε και σήμερα την εποχή της κομματικοποίησης της αυτοδιοίκησης: η κεντρική εξουσία – με την ευρύτερη έννοια – επιμένει να την ελέγχει. Η αυτοδιοίκηση, ένας λαϊκός θεσμός που αναδείχθηκε σε δύσκολους καιρούς και καταγράφηκε στη συνείδηση του πολίτη μέσα στο χρόνο σαν κάτι ξεχωριστό, κάτι δικό του και άμεσο, ελέγχεται και προσαρμόζεται στις κομματικές πρακτικές και συντονίζεται ανάλογα. 

Αναπαράγεται έτσι σε όλη την κλίμακα, μέχρι και τον πιο μικρό δήμο, το κεντρικό κομματικό παιχνίδι. Ο κάθε δήμος λειτουργεί ως κακέκτυπο της βουλής και οι δημοτικές εκλογές αντίστοιχα κακέκτυπο των βουλευτικών. Και όλα κάτω από το πρίσμα – και με το στόχο – των βουλευτικών εκλογών. Η απουσία κάποιου κόμματος καταγράφεται ως αδυναμία να στελεχώσει ψηφοδέλτιο. Το ερώτημα είναι: έχει τίποτα να κερδίσει μέσα σ’ αυτό το κλίμα η τοπική κοινωνία; Φυσικά όχι.

Αντίθετα οδηγούνται στην αδράνεια και την περιθωριοποίηση αξιόλογοι πολίτες, ισοπεδώνονται αξίες, καταπιέζονται συνειδήσεις, εγκλωβίζονται δημότες μέσα σε λογικές και πρακτικές, που δεν θα ήθελαν ίσως να τις υπηρετήσουν. Αντίστοιχα στελεχώνουν ψηφοδέλτια κυρίως άνθρωποι των μηχανισμών. Το σημαντικότερο, οι νέοι άνθρωποι, στους οποίους ανήκει το μέλλον, αυτοί που πρέπει να δημιουργήσουν το όραμα της πόλης και του δήμου, αγνοούνται ή μένουν στο περιθώριο αρνούμενοι πολλές φορές οι ίδιοι να συμβιβαστούν με το κατεστημένο. Ποιοι σήμερα, κατά το πλείστον, σχεδιάζουν, οικοδομούν το αύριο;

Υποστηρίζαμε και υποστηρίζουμε με έμφαση ότι η Λαμία, και η κάθε Λαμία, έχει ανάγκη από μια ανεξάρτητη δημοτική προσπάθεια, η οποία να συσπειρώνει τις αυτόνομες ελεύθερες αγωνιστικές συνειδήσεις, που δε δεσμεύονται από κόμματα και άλλα συμφέροντα. Η περιθωριοποίηση και η ιδιώτευση αξιόλογων συμπολιτών μας θα μπορούσε να σταματήσει, σ’ ένα βαθμό, μέσα από διαδικασίες, στις οποίες ο καθένας δε θα νοιώθει την κηδεμονία και δε θα σπάει τα μούτρα του πάνω σε προαποφασισμένες θέσεις, σε «χρίσματα», σε αδιαφανείς σκοπιμότητες και μασημένες τροφές από τις ηγεσίες και τις «γραμμές» των κομμάτων. Δε θα νοιώθει την ανάσα αυτών που διαθέτουν, έστω υποτυπώδεις, «μηχανισμούς», να τον ελέγχουν και να τον κατευθύνουν. Συσπειρώσεις χωρίς ταμπέλες και ιστορικές αναφορές, χωρίς προαπαιτούμενα, αλλά μόνο με διάθεση και αποφασιστικότητα να εκφραστούν φρέσκες ιδέες, οι οποίες μπορούν να συνθέσουν το όραμα.

Σ΄ αυτές τις εκλογές το καινούργιο εκλογικό σύστημα και η απλή αναλογική στην εκλογή των δημοτικών συμβούλων αφήνει πολλά περιθώρια για ουσιαστική παρουσία των ανεξάρτητων κινήσεων. Και κυρίως αφήνει περιθώρια για μετεκλογικές συνεργασίες με ουσιαστικές συνθέσεις και συγκλίσεις, χωρίς πολλά αλισβερίσια. Όμως στο όνομα του κομματικού ρεαλισμού και της «κουλτούρας» του συστήματος, σχεδόν πάντα θυσιάζονται πολλά πράγματα.

Πάμε παρακάτω∙ και δε χάλασε ο κόσμος. Θα περάσουν οι εκλογές, τα προβλήματα θα είναι πάλι εδώ και οι ελεύθερες συνειδήσεις μπορούν να συσπειρώνονται αενάως μέχρι ν’ αλλάξουν οι «συνήθειες» των περισσοτέρων.

«Όταν συνειδητοποίησα ότι δεν μπορώ να αλλάξω το σύστημα, άρχισα να αγωνίζομαι να μην με αλλάξει αυτό.» Χρόνης Μίσσιος

(*) http://www.e-ecology.gr

   https://www.facebook.com/stefanos.stamellos

Αφήστε μια απάντηση