Το τελευταίο αντίο στον Γιώργο Τζαμάρα

share on:

Στο νεκροταφείο της Αγ. Παρασκευής, στην Ταράτσα Λαμίας, αναπαύεται από σήμερα το απόγευμα, ένας από τους μεγαλύτερους τραγουδιστές της Ρούμελης κι όλης της Ελλάδας στα παραδοσιακά δημοτικά τραγούδια, ο Γιώργος Τζαμάρας, που «έφυγε» το βράδυ του Σαββάτου από τη ζωή σε ηλικία 83 ετών.
Τη δυσάρεστη είδηση μετέδωσε το βράδυ του Σαββάτου ο Πρόεδρος του Σωματείου Επαγγελματιών Μουσικών Στερεάς Ελλάδας Πάνος Κοτρώτσος και άμεσα η σελίδα του δημοφιλούς καλλιτέχνη κατακλύστηκε από μηνύματα θλίψης και συμπαράστασης.

Η εξόδιος ακολουθία εψάλη σήμερα το απόγευμα στον ΙΝ Αγ. Αθανασίου, στα Γαλανέικα, παρουσία συγγενών και φίλων καθώς και πολλών τραγουδιστών και οργανοπαικτών.

Ο Γιώργος Τζαμάρας ήταν το «αηδόνι του δημοτικού τραγουδιού» σύμφωνα με τους χιλιάδες θαυμαστές του, που δεν έχαναν εμφάνισή του όπου κι αν βρισκόταν, γεννήθηκε το 1936 στη Μαντασιά Δομοκού.

Μπήκε στη δουλειά από μικρός παίζοντας ακορτεόν και τραγουδώντας, κοντά στον αδερφό του που έπαιζε κλαρίνο. Όταν κάποια στιγμή τον άκουσε ο Παναγιώτης Κοκοντίνης του πρότεινε να κατέβει στην Αθήνα να γράψει ένα δίσκο. Κατέβηκε το 1961 και έγραψε το τραγούδι: ‘’Τα ορφανά δε χαίρονται’’. Στη συνέχεια ηχογράφησε κι άλλα τραγούδια σε δίσκους των 33 , 45, 78 στροφών και σε όλους τους τύπους που ακολούθησαν αργότερα [LP, κασέτες, cd]. Ηχογράφησε συνολικά 400 περίπου τραγούδια, αρκετά από τα οποία έγιναν επιτυχίες.
Δούλεψε σε όλα σχεδόν τα κέντρα της Αθήνας που πρόσφεραν δημοτική μουσική και συνεργάστηκε με όλους τους μουσικούς και τραγουδιστές της παραδοσιακής ορχήστρας. Για κάποιο διάστημα τραγούδησε και στη Θεσσαλονίκη.
Όργωσε όλη τη Στερεά Ελλάδα τραγουδώντας στα πανηγύρια και στις εκδηλώσεις εισπράττοντας την αγάπη του κόσμου για τον μοναδικό τρόπο που έλεγε τα τραγούδια, ειδικά τα καμπίσια.
Προσκλήθηκε από συλλόγους και επιχειρηματίες στο εξωτερικό και τραγούδησε για τους ομογενείς της Αμερικής, της Αυστραλίας, του Καναδά, της Γερμανίας και αλλού.

Δικαιολογημένα θεωρείται και ήταν, ένας σπουδαίος τραγουδιστής με δική του προσωπικότητα στο τραγούδι, που άφησε σημαντικό έργο πίσω του.

Αφήστε μια απάντηση