Γράφει ο Βασίλης Μαστρογιάννης (*)
Έχουμε πολλάκις αναφερθεί στην ανάγκη ύπαρξης ορίων προκειμένου να λειτουργήσει η αληθινή Δημοκρατία με ειρηνική συμβίωση των κοινωνών και εγκαθίδρυση της λογικής του συν-ανήκειν.
Έχουμε επίσης καυτηριάσει την αποθέωση της lifestyle πολιτικής και των αντίστοιχων προσώπων που εκμεταλλεύονται την παρουσία τους στα διάφορα πάνελ και τη συνακόλουθη δημοσιότητά τους για να πετύχουν στην πολιτική.
Δυστυχώς αυτό δεν αρκεί για να αποφύγει ο κόσμος την παγίδα να στηρίζει ΄΄κάποιον-α που είδε΄΄ και αναγνώρισε ως πρόσωπο, από την παρουσία του σε ένα πρωινάδικο, ένα μεσημεριανάδικο, ένα σόου, μία εκπομπή αναζήτησης προσώπων ή αναπτυξης θεωριών συνομωσίας και αποκάλυψης ΄΄επτασφράγιστων΄΄ μυστικών.
Αυτά τα πρόσωπα συνυπάρχουν ή ταυτίζονται με πολλά ακόμα είδη ΄΄επαγγελματιών΄΄ που ευδοκιμούν στη χώρα μας.
Σε αυτή τη χώρα που κυριαρχεί η ΄΄φαιδρά πορτοκαλέα΄΄ συναντάμε καθημερινά επαγγελματίες -πολιτικούς ή πολιτευτές, επαγγελματίες- “δημοσιογραφούντες” επί παντός του επιστητού [άσχετα από την κανονική ιδιότητά τους], επαγγελματίες – Πυθίες, επαγγελματίες -Κασσάνδρες, επαγγελματίες- αντιρρησίες συνείδησης, επαγγελματίες -ανυπάκουους, επαγγελματίες – αντιφρονούντες, επαγγελματίες – εθνικόφρονες, επαγγελματίες – ευαίσθητους δικαιωματιστές, επαγγελματίες –πανελίστες και επαγγελματίες-γνήσιους αριστερούς ή δεξιούς
Όλοι οι παραπάνω έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό:
Διαθέτουν το πολιτικο -ιδεολογικό Αλάθητο και το Απόλυτο ηθικό πλεονέκτημα έναντι όλων των υπολοίπων κι έχουν αναλάβει αυτοκλήτως και το ρόλο του εθνικού, κοινωνικού και αξιακού Εισαγγελέα και Δικαστή.
Ανεξαρτήτως τι ορίζει το Σύνταγμα, οι νόμοι και τι είναι δίκαιο, αυτοί ορίζουν τι λέει και πως πρέπει να ερμηνεύεται το κάθε τι. Αν τώρα η ( νομική, κοινωνική ή οικονομική) πραγματικότητα δεν συμφωνεί μαζί τους ΄΄τόσο χειρότερο για την πραγματικότητα΄΄.
Σε αυτό το πλαίσιο, ανεξάρτητες και ΄΄λογικές΄΄ φωνές που πασχίζουν για το κοινό καλό, στα πλαίσια τήρησης των διαχρονικά πανανθρώπινων αξιών κι ενός βασικού κοινωνικού συμβολαίου, χάνονται, υποτιμώνται, περιθωριοποιούνται και κινδυνεύουν να χαρακτηριστούν γραφικές.
Η κοινωνία και η χώρα έχουν ταλαιπωρηθεί τα μέγιστα από τους επαγγελματίες των ιδίων συμφερόντων.
Κατά συνέπεια έχω τη γνώμη ότι πρέπει να γυρίσουμε σελίδα και την κεντρική ή τοπική διακυβέρνηση και φυσικά την εκπροσώπηση στα ευρωπαϊκά όργανα, όπου λαμβάνονται οι σημαντικότερες αποφάσεις για τη χώρα, να αναλάβουν οι πετυχημένοι επαγγελματίες σε κάθε είδος ( νόμιμης) δραστηριότητας ( οι οποίοι αυτονοήτως δεν θα πρέπει να έχουν καμία εξάρτηση με την όποια εξουσία), της επιστημονικής κοινότητας ή του παραγωγικού ιστού, που έχουν την διάθεση και την πρόθεση της συμμετοχής στα κοινά ως ΄΄ερασιτέχνες της προσφοράς΄΄ κι όχι ως επαγγελματίες της παραφ[θ]οράς και της διαφθοράς.
Οι εκάστοτε εκλογές δεν ( πρέπει να) γίνονται για να επιβεβαιώνονται οι πολιτικές και τα πρόσωπα που έχουν φτάσει τη χώρα και την κοινωνία στα σημερινά αδιέξοδα, αλλά για να επαναπροσδιορίζει το εκλογικό σώμα τις επιλογές του ( και σε πολιτικές και σε πρόσωπα) προκειμένου να δημιουργηθεί μία νέα ελπίδα, αφήνοντας πίσω το (κακό) παρελθόν.
Ας αναζητήσει ο καθένας την αλήθεια και ας επιλέξει σύμφωνα με αυτή κι όχι με βάση την (πλασματική) εικόνα και την παραμορφωμένη- κατευθυνόμενη- επικοινωνιακή πραγματικότητα.
(*) Διδάκτωρ Δημοσίου- Διοικητικού Δικαίου. Πολιτευτής ΠΑΣΟΚ