Το νέο σκάνδαλο που αποκαλύφθηκε με ωφελούμενους την συμμορία με τον κωδικό «Παιδική Χαρά» σε ένα πρώτο επίπεδο θέτει ένα εύλογο ερώτημα: μήπως τελικά έχουμε ένα κράτος Παιδική Χαρά;
Δυστυχώς η πραγματικότητα ΔΕΝ είναι αυτή.
Οι άνθρωποι αυτοί που εμπορεύτηκαν τον πόνο των άλλων και εκμεταλλεύτηκαν την ευαισθησία και την αφέλεια τόσων ανθρώπων δεν πάτησαν σε κάποια «κενά» του συστήματος αλλά εκμεταλλεύτηκαν με απόλυτο τρόπο την νομιμοποίηση που τους έδινε η ίδια η πολιτεία να εισπράττουν για λογαριασμό άλλων και μάλιστα βαρέως πασχόντων.
Με ποιες διαδικασίες όλοι αυτοί οι «φιλάνθρωποι οργανισμοί», (δεν είναι ένας!) λαμβάνουν επι χρόνια άδεια να πραγματοποιούν διαρκώς εράνους (αποκλειστική απασχόληση τους) για όλο και περισσότερους πάσχοντες ανθρώπους με τον όρο οι καταθέσεις όσων ευαισθητοποιηθούν να γίνονται στους δικούς τους λογαριασμούς και όχι απευθείας στους λογαριασμούς της οικογένειας των πασχόντων;
Έχει ελεγχθεί ποτέ από την ΑΑΔΕ η κίνηση των λογαριασμών τους, σε αντιστοιχία με τα αναφερόμενα στους δικτυακούς τους τόπους και τους λογαριασμούς των οικογενειών των πασχόντων;
Μήπως η ΑΑΔΕ ήταν απασχολημένη με τα μεγάλα ψάρια (πχ pizza Fan -Χωριάτικο… λέμε τώρα) και δεν ασχολείται με μικρά (πιράνχας και λαγοκέφαλους). Αλήθεια μικρά ποσά διακινούνταν στο «Παιδική Χαρά»; Μικρά ποσά διακινούνται σε άλλες ερανικές οργανώσεις/ιστοσελίδες που λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο (συγκέντρωση δωρεών στο λογαριασμό της οργάνωσης που θα τις αποδώσει στους δικαιούχους….). Μικρά ποσά είναι τα 4-5 εκατομμύρια ευρώ που τίθενται σαν στόχος από μία μόνο οργάνωση που πραγματοποιεί ταυτόχρονα εράνους στο όνομα 30 με 40 πασχόντων συνανθρώπων μας με πληρωμένες καταχωρίσεις στο youtube, στο facebook και όπου αλλού;
Είναι δυνατόν το κράτος να μην έχει αντιληφθεί πως έχει στηθεί ένα «παρακράτος πρόνοιας» που δήθεν «καλύπτει» την ανυπαρξία κράτους πρόνοιας.
Γιατί μια οικογένεια με ένα πάσχον μέλος της ΔΕΝ έχει τη δυνατότητα να ζητήσει βοήθεια και οι πολίτες να καταθέσουν ότι θέλουν στο ΔΙΚΟ της τραπεζικό λογαριασμό (εάν γίνει μια τέτοια κίνηση ο λογαριασμός μπλοκάρεται άμεσα) ενώ οι «ενδιάμεσοι» έχουν τη δυνατότητα να πραγματοποιούν πολλαπλούς εράνους στο διηνεκές (μετάφραση: μέχρι να γίνει η στραβή).
Δυστυχώς ακόμα μια μεγάλη κλοπή και απάτη εξιχνιάστηκε όχι από την δράση των ελεγκτικών μηχανισμών αλλά από τις καταγγελίες οικογενειών πασχόντων που ληστεύτηκαν.
Κατανοούμε την απελπισία των οικογενειών που παράγει η διάλυση του κράτους πρόνοιας, και η αρνησιδικία που αφορά στο θέμα καταβολής αποζημιώσεων (θύματα τροχαίων, εργατικών ατυχημάτων κλπ). Ψάχνοντας απεγνωσμένα σανίδα σωτηρίας στηρίχτηκαν στη σάπια που τους πρόσφεραν οι απατεώνες.
Δεν κατανοούμε όμως πως άνθρωποι που θέλησαν πραγματικά να βοηθήσουν δεν ασχολήθηκαν καθόλου με το ότι οι λογαριασμοί καταθέσεων ΔΕΝ ανήκαν στους πάσχοντες.
Δεν κατανοούμε πως το κράτος δεν μπορεί να εντοπίσει και να αντιμετωπίσει εν τη γενέσει τους αυτές τις μακάβριες ιστορίες. Δεν μπορεί ή δεν θέλει;
Ο SOS Τροχαία Εγκλήματα στις 29 Ιανουαρίου του 2026 είχε θέσει στην Επιτροπή Οδικής Ασφάλειας της Βουλής όπου ήταν προσκεκλημένος το θέμα τόσο των παράνομων εράνων από απατεώνες που χρησιμοποιούν το όνομα οργανώσεων θυμάτων όσο και το θέμα της «επαγγελματικής» διενέργειας εράνων στο όνομα θυμάτων τροχαίων και άλλων πασχόντων.
Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα από την τοποθέτηση του Γιώργου Κουβίδη:
« Δυο φορές προσπαθήσαμε να βοηθήσουμε δυο οικογένειες σε τροχαία με μεγάλους τραυματισμούς, η μια με δυο παιδιά που δυστυχώς χάθηκαν και τα δυο. Σε δυο μέρες τους κλείσανε το λογαριασμό. Μόλις η τράπεζα είδε ότι υπήρχαν εισροές δυσανάλογες προς αυτό που συνέβαινε πάντα. Και γύρευε τι ιστορίες χρειάστηκαν για να ξανανοίξει ο λογαριασμός. Και εδώ υπάρχουνε άνθρωποι που κάνουν εράνους, όχι στο όνομα του τραυματία, με άμεση κατάθεση στον τραυματία, αλλά με κατάθεση στο δικό τους οργανισμό με αιτιολόγηση για τον τάδε τραυματία…
Για μας είναι ακατανόητο. Μιλάμε για ποσά που μπορεί να φτάνουν και τις διακόσιες χιλιάδες ευρώ, για ένα άτομο…
Δεν μπορώ να καταλάβω πραγματικά τι συμβαίνει και πως μια τέτοια κατάσταση είναι και νόμιμη και ηθική … ας το πούμε έτσι για να τελειώνουμε. Αλλά κάπως πρέπει να κοιταχτούνε κάποια πράγματα.
Διότι πάνω στην ανεπάρκεια (που είπε ο Πάνος) στηρίζονται κάποιοι άνθρωποι. Στο ότι δεν υπάρχει μια Δημόσια περίθαλψη, δεν παίρνουν τις αποζημιώσεις, και οι άνθρωποι αναγκάζονται να καταφεύγουν από εδώ και από εκεί. Αλλά εγώ δεν καταλαβαίνω, θα μπορούσε με κάποιες συνθήκες να ανοίξει μια οικογένεια ένα λογαριασμό και εμείς ας πούμε σαν σύλλογος να πούμε «δώστε» η τάδε οικογένεια έχει ανάγκη…
Να πούμε εμείς ότι καταθέστε στο σύλλογο και μείς θα τα δώσουμε είναι κάτι αδιανόητο κατά τη γνώμη μου. Τέλος πάντων».
Πρόεδρος (Ευστάθιος Κωνσταντινίδης) –«Στις μικρότερες κοινωνίες πολλές φορές τα πράγματα είναι όπως είπατε πιο γνωστά πιο ελεγχόμενα αλλά καλό είναι που θίγεται και αυτήν τη διάσταση… η κοινωνική αλληλεγγύη πρέπει να πιάνει τόπο και όχι να καταλήγει σε άλλες κατευθύνσεις».
Πανελλαδικός σύλλογος SOS Τροχαία Εγκλήματα